LED - ΜΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ΔΙΟΔΟΣ

LED

LED είναι η συντομία της φράσης Light Emitting Diode. Στην ουσία είναι μια ημιαγωγή συσκευή που εκπέμπει φως ορατού κι "αόρατου" φάσματος (υπέρυθρο), μόλις τη διαπεράσει ηλεκτρικό ρεύμα. Η χρήση τους βρίσκεται στις περισσότερες εφαρμογές που σχετίζονται με φωτισμό, οπτικά, τηλεόραση, επιγραφές. Τα υπέρυθρα led χρησιμοποιούνται σε εφαρμογές όπως είναι τα κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης.

Το κυριότερο υλικό που χρησιμοποιείται είναι το γάλλιο και ορισμένες παραλλαγές του. Η λειτουργία του βασίζεται στη διεπαφή p - n όπου υπάρχουν ηλεκτρόνια και οπές αντίστοιχα. Η αρχή του είναι ίδια με αυτή μιας κανονικής διόδου. Μόνο που εδώ ο κατασκευαστής εκμεταλλεύεται τη διαρροή ρεύματος από την άνοδο στην κάθοδο και παράγεται ένα συνεχόμενο φως, του οποίου το χρώμα ποικίλλει ανάλογα με το μήκος κύματος.

Λειτουργία Led

Περισσοτερα εδω

ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ - ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΤΣΙΠ

Τα ολοκληρωμένα είναι ηλεκτρονικά κυκλώματα, όπως το λέει και η λέξη είναι κυκλώματα. Είναι ο συνδυασμός των κατάλληλων λογικών πυλών σε σμίκρυνση, που θα δώσουν το ανάλογο σήμα. Λέγονται ολοκληρωμένα γιατί όλη αυτή η κυκλωματική διάταξη βρίσκεται σε αυτά τα μικρά εξαρτήματα, τα οποία πολλοί έχουν ακουστά ως τσιπάκια ή τσιπς. Το υλικό στο οποίο είναι σχεδιασμένα είναι ένα λεπτό στρώμα πυριτίου.

Διακρίνονται σε 4 βασικές κατηγορίες: 

- SSI (μικρής κλίμακας ολοκλήρωσης μέχρι 20 λογικές πύλες)

- MSI (μεσαίας κλίμακας ολοκλήρωσης μέχρι 200 λογικές πύλες)

- LSI (μεγάλης κλίμακας ολοκλήρωσης μέχρι 200.000 λογικές πύλες)

- VLSI (πολύ μεγάλης κλίμακας που ξεπερνούν τον αριθμό των LSI)

-->

Περισσοτερα εδω

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ THYRISTOR

Thyristor είναι μια ημιαγωγική διάταξη που χρησιμοποιεί εσωτερική ανάδραση για να δημιουργήσει ένα νέο είδος μεταγωγικής διάταξης. Τα πιο σημαντικά που συναντούμε είναι το triac και το SCR (ελεγχόμενος ανορθωτής πυριτίου). Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως προστασία από πολύ μεγάλες τάσεις, σε περιπτώσεις ελέγχου κινητήρων καθώς σε συστήματα φωτισμού κτλ.

TRIAC                                                   SCR 

Ένα thyristor περιέχει 4 στρώματα τύπου P και N. Ενεργούν ως διακόπτες στους οποίους, δεχόμενοι ένα ρεύμα έναυσης στην πύλη, παραμένουν στην παρούσα κατάσταση μέχρι να αντιστραφεί η φορά τάσης. 

 Thyristor

-->

Περισσοτερα εδω

MOSFET vs JFET

Έχουμε 2 τύπους transistor, τους επίδρασης πεδίου FET και τα διπολικά τρανζίστορ επαφής BJT. Στο παρόν άρθρο θα κάνουμε αναφορά στα τρανζίστορ επίδρασης πεδίου. Με τη σειρά τους χωρίζονται στα MOSFET και JFET.

Τα FET είναι ηλεκτρονικά στοιχεία επαφής p-n. Έχουν 3 ακροδέκτες, εκροή D πύλη G και πηγή S. Αυτό που κάνει σαν τρανζίστορ είναι να δέχεται εξωτερική τάση στον ακροδέκτη G και διαχειρίζεται το εσωτερικό ηλεκτρικό πεδίο, δηλαδή τον διαμοιρασμό του ρεύματος στους άλλους 2 ακροδέκτες. Σε οτι αφορά τις 2 υποκατηγορίες τρανζίστορ... MOSFET είναι ημιαγωγός οξειδίου-μετάλλου (Metal Oxide Semiconductor) και JFET ημιαγωγός FET επαφής (Junction FET).

 MOSFET

Κοινό χαρακτηριστικό:

- Δε χρειάζονται μεγάλο ρεύμα οδήγησης όπως τα διπολικά τρανζίστορ

Διαφορά MOSFET - JFET

- στα MOSFET η τάση ελέγχου λειτουργίας (δυναμικό πύλης) εφαρμόζεται στην ενεργό περιοχή από υλικό μόνωσης οξειδίου ενώ στα JFET από επαφή τύπου p-n 

Στα MOSFET όταν η ενεργός περιοχή είναι p-τύπου ονομάζονται PMOS κι όταν είναι N-τύπου λέγονται NMOS. Χαρακτηριστικό είναι ότι λόγω του μονωτικού στρώματος έχουν πολύ μικρή ισχύ.

 JFET

-->

Περισσοτερα εδω

ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΤΗΣ - Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑ ΕΝΑΛΛΑΣΣΟΜΕΝΑ ΡΕΥΜΑΤΑ

 Ο μετασχηματιστής είναι μια διάταξη, η οποία παίρνει μια τάση και προκαλεί αύξηση του μεγέθους της τάσης ή υποβιβασμό αυτής. Η όλη λειτουργία του μετασχηματιστή οφείλεται στην επαγωγική ιδιότητα του πηνίου. Ανάλογα με τον αριθμό των περιελίξεων δημιουργείται διαφορετική ηλεκτρεγερτική δύναμη ΗΕΔ, η οποία καθορίζει το ποσοστό αύξησης ή μείωσης της τάσης. Πιο συγκεκριμένα υπάρχουν ενσωματωμένα 2 κυκλώματα, το πρωτεύον και το δευτερεύον. Το πρωτεύον βρίσκεται αμέσως μόλις περάσει το ρεύμα από την είσοδο και το δευτερεύον είναι αυτό που θα περάσει ακριβώς πριν την έξοδο. Ο μετασχηματιστής βρίσκει εφαρμογή σε εναλλασσόμενα ρεύματα AC. Κι αυτό γιατί η αλλαγή αυτή στα μεγέθη προκαλείται από την αμοιβαία επαγωγή. 

 Η αμοιβαία επαγωγή έχει ως εξής. Στο πρωτεύον κύκλωμα περνάει το εναλλασσόμενο ρεύμα μέσα από την περιέλιξη και δημιουργεί μαγνητικό πεδίο. Το πεδίο αυτό είναι μεταβαλλόμενο γιατί και το εναλλασσόμενο ρεύμα είναι μεταβαλλόμενο. Από την άλλη στο δευτερεύον αλληλεπιδρά το μαγνητικό πεδίο και δημιουργεί την επαγώμενη μεταβαλλόμενη τάση. Στο συνεχές δε θα υπήρχε αυτή η δυνατότητα γιατί είναι σταθερή η κατεύθυνση του ρεύματος, οπότε θα χρειαζόταν κάποια παρέμβαση για να προκληθεί κάποια μεταβαλλόμενη κίνηση.

Η σχέση που συνδέει τις τάσεις πρωτεύοντος, δευτερεύοντος και των περιελίξεών τους είναι η εξής:

Vs/Vp = Ns/Np 

όπου Vp τάση πρωτεύοντος Vs τάση δευτερεύοντος και Νp Ns ο αντίστοιχος αριθμός περιελίξεών τους. Όταν ισχύει Ns>Np τότε υψώνεται η τάση ενώ όταν Ns<Np τότε υποβιβάζεται.

-->

Περισσοτερα εδω

ΔΙΟΔΟΣ ZENER vs ΔΙΟΔΟΣ SCHOTTKY

Η δίοδος ζένερ είναι μια δίοδος με παρόμοια χαρακτηριστικά, που όμως ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες. Λειτουργεί σε ανάστροφη πόλωση σε αντίθεση με τις υπόλοιπες διόδους, στην περιοχή κατάρρευσης. Χρησιμοποιείται ευρέως σε κυκλώματα σταθεροποίησης τάσης. 

Διάγραμμα χαρακτηριστικής καμπύλης διόδου Zener V - I

Παρατηρούμε οτι στην περιοχή κατάρρευσης αναπτύσσεται ραγδαία αύξηση ρεύματος και η τάση παραμένει σχεδόν σταθερή και ίση με Vz. Η περιοχή λειτουργίας της διόδου zener παρουσιάζει μια μέγιστη τιμή Iz(max). Εύλογο είναι αν ξεπεραστεί αυτή η τιμή να καταστραφεί η δίοδος. Η αντίσταση της είναι πολύ μικρή και σε αρκετές περιπτώσεις μια επιπρόσθετη αντίσταση σε σειρά να την προστατεύσει. 

        Συμβολισμός διόδου zener

Από την άλλη έχουμε τη δίοδο Schottky. Είναι μια πιο εξειδικευμένη δίοδος που αποτελείται από ένα συνδυασμό μετάλλου και ημιαγωγού. 

Στο ένα μέρος της επαφής υπάρχει μέταλλο, χρυσός, λευκόχρυσος ή άργυρος. Στην άλλη επαφή θα παρατηρήσουμε σώμα πυριτίου. Πριν πολωθεί η δίοδος αυτή, τα ελεύθερα ηλεκτρόνια του πυριτίου βρίσκονται σε χαμηλότερα επίπεδα ενέργειας από αυτά των ηλεκτρονίων του μετάλλου. Αυτή η διαφορά στάθμης ονομάζεται φράγμα Schottky. Μόλις έρθει η δίοδος σε ορθή πόλωση, τα ελεύθερα ηλεκτρόνια του πυριτίου ανεβαίνουν ενεργειακά, φτάνοντας σε επίπεδο που να μπορούν να εισέλθουν στο μέταλλο και να επιτευχθεί μεγάλο ρεύμα. Η επαναφορά σε κατάσταση αποκοπής γίνεται σχεδόν ακαριαία εν συγκρίσει με τις υπόλοιπες διόδους.

Διάγραμμα χαρακτηριστικής καμπύλης διόδου Schottky V - I

  Συμβολισμός διόδου Schottky

Κυριότερη εφαρμογή της διόδου Schottky βρίσκουμε στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Πιο αναλυτικές εφαρμογές των διόδων θα δούμε σε άλλο άρθρο. 

-->

Περισσοτερα εδω

Η ΔΙΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ

Η δίοδος, όπως αναφέραμε και σε προηγούμενο άρθρο είναι ένας ημιαγωγός. Η ιδιότητα που έχει είναι να επιτρέπει τη διέλευση του ηλεκτρικού ρεύματος μόνο προς μια κατεύθυνση κι όχι στην αντίθετη. Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει την περιοχή λειτουργίας μιας διόδου.

Σε μια δίοδο πυριτίου, που είναι και οι συχνότερα χρησιμοποιούμενες σε κυκλώματα, η τάση είναι περίπου 0.7V. Η αντίστασή της σε ορθή πόλωση κυμαίνεται από 50 - 100Ω ενώ στην αντίστροφη ξεπερνά τα 10.000Ω. 

Μπορούμε να την παρομοιάσουμε με ένα διακόπτη. Σε ορθή πόλωση λειτουργεί σαν κλειστός διακόπτης και στην ανάστροφη σαν ανοιχτός. 2 κατηγορίες διόδων με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τα κάνει τα ξεχωρίζουν είναι η δίοδος ζένερ (zener) και η δίοδος Schottky.

-->

Περισσοτερα εδω

ΗΜΙΑΓΩΓΟΙ - ΕΝΑΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΣ ΑΓΩΓΟΣ

Ο ημιαγωγός, αν αναλύσουμε τη λέξη, σημαίνει μισός αγωγός. Δηλαδή μισός καλός αγωγός και μισός μονωτής. Ο πιο καλός αγωγός έχει σθένος ένα ηλεκτρόνιο και ο πιο καλός μονωτής 8 ηλεκτρόνια. Στην περίπτωση του ημιαγωγού το σθένος είναι ακριβώς στη μέση αφού έχει 4 ηλεκτρόνια. Τέτοια υλικά είναι το πυρίτιο και το γερμάνιο.

Μετά από επεξεργασία των υλικών του ημιαγωγού, αποκτά στα 2 του άκρα 2 επαφές, μια τύπου P και μια τύπου N. Τέτοιος ημιαγωγός τύπου PN είναι η δίοδος, για τον οποίο θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο.

-->

Περισσοτερα εδω

TRANSISTOR - ΤΡΑΝΖΙΣΤΟΡ

Το transistor είναι μια διάταξη ημιαγωγική, αφού περιέχει 2 ημιαγωγούς. Οι ημιαγωγοί είναι 2 τύπων, PN και NP. Ανάλογα με την διάταξη των ημιαγωγών αυτών έχουμε 2 τύπους transistor, PNP και NPN.

Τα αντίστοιχα σύμβολα για τους 2 αυτούς τύπους είναι:

Το βελάκι δείχνει την πόλωση του τρανζίστορ. Το σύμβολο P δείχνει οτι φορείς πλειονότητας είναι τα ελεύθερα ηλεκτρόνια ενώ Ν είναι οι οπές. Επίσης ένα transistor έχει 3 περιοχές, τον εκπομπό Ε, τη βάση Β και τον συλλέκτη C. Η βάση Β βρίσκεται πάντα στη μέση αλλά η θέση των εκπομπού Ε - συλλέκτη C εξαρτάται όπως στο παραπάνω σχήμα από τον τύπο του. 

Ας αναφέρουμε κάποια βασικά για τα ρεύματα σε ένα transistor. Πρώτα να επισημάνουμε το λόγο που χρησιμοποιούμε μια τέτοια διάταξη. Χρησιμοποιείται σαν αναλογικό εξάρτημα για την ενίσχυση των ρευμάτων που εισέρχονται σε αυτό. Από τα πρώτα χρόνια που ανακαλύφθηκε χρησιμοποιούνταν στην ενίσχυση τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σημάτων. Ισχύει ότι το ρεύμα βάσης IB είναι κατά πολύ μικρότερο από τα 2 άλλα ρεύματα εκπομπού IE και συλλέκτη IC. Από τον νόμο Kirchhoff έχουμε:

IE = IC + IB

κι επειδή το IB είναι τόσο μικρό τότε IE ≅ IC

Κάποιοι συντελεστές που δείχνουν το λόγο των ρευμάτων είναι:

adc = IC/IE

βdc = IC/IB

Το βdc ονομάζεται απολαβή ή κέρδος ρεύματος λόγω της ιδιότητας του πολύ μικρού ρεύματος βάσης να δημιουργεί ένα πολύ μεγαλύτερο ρεύμα συλλέκτη.

Αντίστοιχα για τις τάσεις του τρανζίστορ ισχύει:

VCE = VC- VE

 VCB = VC - VB

 VBE = VB - VE

Λεπτομέρειες για βασικές περιπτώσεις κυκλωμάτων θα δούμε σε άλλα άρθρα.

Την κατάσταση ενός τρανζίστορ ελέγχουμε με ένα πολύμετρο.

Περισσοτερα εδω

ΕΝΙΣΧΥΤΗΣ ΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ

Ο τελεστικός ενισχυτής είναι ένας διαφορικός ενισχυτής, δηλαδή η απόκριση του βασίζεται στη διαφορά μεταξύ των 2 σημάτων εισόδου. Ενισχύει τη διαφορά Vd = V2 - V1 της εισόδου και βγάζει τάση εξόδου ως προς τη γη Vo. Οι ιδιότητες που έχει είναι μεγάλη απολαβή και σταθερότητα.

Ο ιδανικός ΤΕ παρουσιάζει τα εξής:

- κέρδος ανοιχτού βρόγχου "α" άπειρο

- αντίσταση εισόδου άπειρη

- αντίσταση εξόδου μηδέν

- I1 - I2 = 0

- Vo = αVd

- Vd = 0

- μηδενικό κέρδος κοινού σήματος  Acm (Acm = A/CMRR) CMRR - λόγος απόρριψης κοινού σήματος, δηλαδή η ικανότητα να απορρίπτει κοινά σήματα εισόδου, για να δίνει μεγαλύτερη τάση εξόδου.

- άπειρο εύρος ζώνης BW

Στις περισσότερες των περιπτώσεων ο Τ.Ε δεν είναι ιδανικός. Υπάρχει είτε αρνητική ανάδραση είτε διαιρέτες τάσης κτλ που αλλάζουν τα δεδομένα. Υπάρχουν τόσες περιπτώσεις με τελεστικούς ενισχυτές, που δε χωράνε σε μερικά άρθρα για να τα καλύψουμε. 

Περισσοτερα εδω

ΠΥΚΝΩΤΗΣ - ΧΩΡΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Ο πυκνωτής C είναι το άλλο παθητικό στοιχείο μαζί με το πηνίο. Λειτουργεί ως συσσωρευτής αφού αποθηκεύει ηλεκτρική ενέργεια και μπορεί όπως μια πηγή τάσης (μπαταρία) να τροφοδοτήσει ένα κύκλωμα μέχρι να αδειάσει. Στην ουσία είναι 2 αγώγιμες πλάκες (οπλισμοί) που μεταξύ τους παρεμβάλλεται στρώμα μονωτικού υλικού(διηλεκτρικό). Τα χαρακτηριστικά του είναι τα εξής:

- Η σχέση έντασης - τάσης δίνεται από τον παρακάτω τύπο

i = C(dv/dt)

   όπου C η χωρητικότητα του πυκνωτή.

- Μονάδα μέτρησης είναι το F (Farad)

- στο συνεχές ρεύμα DC λειτουργεί σαν ανοιχτό κύκλωμα, αποθηκεύει όση ενέργεια μπορεί κατά τη διάρκεια τροφοδότησης και σε κάποιο σημείο σταματάει εφόσον έχει γεμίσει. Οπότε σταματάει και η ροή ρεύματος

- στο εναλλασσόμενο ρεύμα AC έχει σύνθετη αντίσταση

Περισσοτερα εδω

ΠΗΝΙΟ ΚΑΙ ΑΥΤΕΠΑΓΩΓΗ

Το πηνίο όπως είπαμε και σε προηγούμενο άρθρο είναι μια αντίσταση που παρουσιάζει επαγωγικές ιδιότητες. Αυτό σημαίνει ότι μόλις περάσει στα άκρα του ηλεκτρικό ρεύμα, αναπτύσσει μαγνητική ροή. Ένα πηνίο στην ουσία είναι ένα αγώγιμο υλικό τυλιγμένο πάνω σε κύλινδρο. Τα χαρακτηριστικά ενός πηνίου είναι τα εξής:

- Όπως και ο πυκνωτής είναι παθητικό στοιχείο, δηλαδή έχει την ικανότητα να αποθηκεύει και να παρέχει ορισμένα ποσά ενέργειας. 

- Η τάση που δημιουργείται στα άκρα του σε σχέση με την ένταση ρεύματος δίνεται από τον παρακάτω τύπο:

v = L* di/dt

όπου L η αυτεπαγωγή.

- Σημαντικό για κάποιον που υπολογίζει κυκλώματα είναι να γνωρίζει πως το πηνίο συμπεριφέρεται ως βραχυκύκλωμα στο συνεχές ρεύμα DC, σαν να υπάρχει πχ ένα καλώδιο που κλείνει το κύκλωμα.

- Αντίστοιχα στο εναλλασσόμενο ρεύμα AC παρουσιάζει σύνθετη αντίσταση.

- Το πηνίο δε μπορεί να δεχτεί ακαριαίες αυξομειώσεις στην ένταση ρεύματος.
- Σε συνδυασμό με ένα πυκνωτή σε κύκλωμα παρουσιάζει το φαινόμενο της αυτεπαγωγής. Το οποίο σημαίνει ότι ενώ όπως προείπαμε παίρνει την ηλεκτρική ενέργεια του πυκνωτή, την κάνει μαγνητική, ταυτόχρονα ξαναμετατρέπεται σε ηλεκτρική. Η AC συχνότητα f που δημιουργείται ισούται με

 Στο παρόν άρθρο κάναμε μια πολύ γενική αναφορά με το στοιχείο του πηνίου για να έχει ένας αρχάριος μια πρώτη επαφή με αυτό.

Περισσοτερα εδω

ΩΜΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Η ωμική αντίσταση R μετριέται σε Ohm και τη βρίσκουμε με τον νόμο του Ohm:

R = V/ I

Στο εναλλασσόμενο ρεύμα AC η    R = Vo/Io 

  όπου Vo και Io η μέγιστη τιμή τάσης και έντασης.

Για να καταλάβουμε την τιμή μιας ωμικής αντίστασης πρέπει να γνωρίζουμε τον κώδικα χρωμάτων. 

Δίνουμε ένα παράδειγμα να καταλάβουμε πως μετράμε μια αντίσταση

Μετράμε τα χρώματα κατά σειρά από το 1 - 4 που είναι 1- καφέ, 2 - μαύρο, 3 - πορτοκαλί, 4 - χρυσό

Από τον παρακάτω πίνακα χρωμάτων βρίσκουμε πως το καφέ στην 1η λωρίδα είναι "1", το μαύρο στη 2η λωρίδα είναι "0", το πορτοκαλί στην 3η λωρίδα είναι ο πολλαπλασιαστής "10³" και το χρυσό στην 4η λωρίδα είναι ανοχή ±5%. Το ψηφίο στο νούμερο 1 αντιστοιχεί στις δεκάδες, το 2 στις μονάδες και το 3 είναι πολλαπλασιαστής. που σημαίνει ότι η τιμή της αντίστασης είναι R =10*10³ Ω= 10 ΚΩ και ανοχή 5%.

Χρώμα	1η λωρίδα     1ο ψηφίο	2η λωρίδα      2ο ψηφίο	3η λωρίδα   πολλαπ/στής	4η λωρίδα         ανοχή	θερμικός συντελεστής
Μαύρο	0	0	Χ1
Καφέ	1	1	X10	±1% (F)	100 ppm
Κόκκινο	2	2	X100	±2% (G)	50 ppm
Πορτοκαλί	3	3	X1000		15 ppm
Κίτρινο	4	4	X10.000		25 ppm
Πράσινο	5	5	X100.000	±0.5% (D)
Μπλε	6	6	X1.000.000	±0.25% (C)
Μωβ	7	7	X10.000.000	±0.1% (B)
Γκρι	8	8	X100.000.000	±0.05% (A)
Λευκό	9	9	X1.000.000.000
Χρυσαφί			X0.1	±5% (J)
Ασημί			X0.01	±10% (Κ)
Κανένα				±20% (Μ)

Περισσοτερα εδω

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΚΥΚΛΩΜΑ

Η αντίσταση παίζει σημαντικό ρόλο σε ένα κύκλωμα. Όλα τα υλικά έχουν κάποια αντίσταση μικρή ή μεγάλη. Αυτή καθορίζει και την αγωγιμότητα του υλικού. Όταν παρουσιάζεται αντίσταση απειροελάχιστη ως και μηδενική, το υλικό είναι καλός αγωγός του ρεύματος. Στην αντίθετη περίπτωση πολύ μεγάλης ή άπειρης αντίστασης έχουμε κακό αγωγό ή μονωτή.

Το όνομα "αντίσταση" οφείλεται στο κατά πόσο ένα σώμα αντιστέκεται στη διέλευση του ρεύματος. Ανάλογα με το φαινόμενο που παρουσιάζεται έχουμε 3 ειδών αντιστάσεις, την ωμική, χωρητική κι επαγωγική. Η πρώτη συμβολίζεται με R και μετριέται σε Ω (Ohm), η δεύτερη συμβολίζεται με Xc και μετριέται σε F (farad), η τρίτη με X_L και μετριέται σε henry(χένρι). Τα αντίστοιχα υλικά ονομάζονται αντιστάσεις, πυκνωτές και πηνία. Οι αντίστοιχοι τύποι που τους εκφράζουν είναι:

R= V/I     Νόμος του Ohm

Xc= 1/ωC   όπου ω η γωνιακή συχνότητα εναλλασσόμενου ρεύματος και ισούται με ω= 2πf

                            C η χωρητικότητα του πυκνωτή

X_{L= ωL όπου L ο συντελεστής αυτεπαγωγής του πηνίου}

_{Θα αναλύσουμε την κάθε κατηγορία χωριστά σε επόμενα άρθρα.}

Περισσοτερα εδω